May isang Kasabihan

Mabuti na ang walang Tulog

kaysa walang Gising!
.

.

Habang kaya mong manatiling Gising, Pilitin mong Gumusing.

Darating ang araw na Gustuhin mo mang Gumising, eh Hindi ka na magigising...

.

Para sa Gustong maging OFW

Pagiging OFW Part 1

Isa siguro sa pinakaGusto ng maraming Pinoy ang makalabas ng Bansa. Ito kase yung pinakamadaling abutin na pangarap kumpara sa pagiging Artista o di naman kaya ay pananalo sa Lotto.

Pero teka, anu kaya ang dahilan kung bakit maraming Pinoy ang gustong mangibang bayan kahit na sabihin pa natin na sobrang hirap ang Buhay abroad? Alam kaya ng marami na masarap lang pakinggan na galing ka sa ibang bansa kapag umuuwi ka ng Pinas at akala nila ang namuhay ka ng marangya, masagana at masaya sa Ibang bansa? O kahit pa sabihin natin, maniniwala kaya sila kapag nakikita nila ang mga makabagong gadgets na dala-dala mo... mula sa'yong telepono... sa bitbit na laptop hanggang sa kapal ng iyung pitaka na may nakasukbit pang ibat ibang uri ng credit cards? Idagdag pa natin ang luto sa lamig nating balat, kayumanggi ma'y makinis at parang hindi nasikatan ng araw sa loob ng ilang dekada...
haaaaaayssss... Buhay abroad nga naman na mapanglinlang...

Dalawang taon na rin simula nuong mapadpad ako dito... Hindi na rin mabilang ang puhunan na aking isinakripisyo mula nuon---hanggang ngayun. pawis...dugo..luha..uhog...tamod at madami pa.

Bakit kaya maraming pinoy ang gustong mangibang Bayan?

1. Ako mismo, nagpursige akong makaalis ng pinas kase alam kong wala akong mapapalang magandang bukas sa Pinas. Hindi ako nagtapos ng aking pag-aaral.. grade 2 lang ang inabot ko... anu naman ang stable at matinong trabaho ang mapapasukan ko?

2. May mga ilan din na nagsabing masmalaki ang kikitain kapag nagtrabaho ka sa ibang bayan... Which is true naman talaga. Kahit factory worker ka lang sa Taiwan or South Korea eh talagang maslamang ka pa rin sa sahod kumpara sa ibang mga properyonal na nagtatrabaho sa Pinas.

3. Para sa sarili! may mga bansang tumatanggap ng aplikante bilang bagong immigrant pagkatapos ng certain period of time na pagtatrabaho para sa isang bansa. kapag napatunayan mo na asset ka ng bansang iyun(tulad ng Australia at Canada) eh pwede kang mag-apply bilang bagong permanenteng mamamayan. di ba? para sa sarili mo yun!

4. Para makapag-ipon para sa hinaharap... pwedeng pampagawa ng bahay at pangnegosyo.. basta yung
magtatagal na makakatulong sayo kapag handa ka ng manatili sa Pinas.

5. Para makatulong sa pangangailangan ng Pamilya. Sa pag-aaral ng mga anak o di kaya mga kapatid.
aminin na natin, madalas ginagawa nating gatasan ang mga kapamilya nating nasa abroad. Pabili ng kung anu anu.. Hindi na nagtatrabaho dahil may ipapadala naman ang kapamilyang nasa Abroad. Alam kaya nila kung anu ang pinagdadaanan ng kanyang kapamilya para magkapera at may maipadalang pera sa Pinas?

6. Para sa Bayan? lols isang malaking kaplastikan yan! para sa akin lang... ang pag-aabroad eh walang kinalaman sa bayan. i mean, HINDI KA MAG-AABROAD para makatulong sa bayan... though nagpapadala ka ng pera which is nakakatulong sa ekonomiya pero hwag mong sabihin na para sa Bayan kase para yun sa pamilya mo. Mga OFW nga na pinagta-tax eh abot langit ang reklamo... yung tumulong pa kaya sa Bayan... pero mabuti na yun... tinutulungan natin ang ating pamilya at natutulungan din natin ang Pinas... ayaw man natin o gusto.

Ilan lamang 'to sa mga dahilan kung bakit nangingibang bayan ang isang Pinoy.

Pero kung ikaw ay isang anak mayaman.. o di kaya may magandang trabaho naman na kumikita ng medyo malaki-laki na eh, o di kaya magkakamal ng malaking kayamanan kapag namatay ang isang malayong kamang-anak. sana manatili ka nalang sa pinas at ng may matira naman na medyo matinu-tino sa pinas.

ps. hindi pa po ito entry sa PEBA. gagawa pa lang po ako... mahilig ako sa pahabol hehe.

Happy Mother's Day!

Sa lahat ng
Nanay.. Inay... Inang... Nana... Nanang... Mommy... Mama... Mamsi... Mamskie... Amma... Muher
at Mother.

isama na rin natin sila,

ma'am...
para sa mga ina ng ating silid aralan.. nagtuturo ng kaalaman.


Tatay / daddy
mga nagsisilbing Ina sa pag-absent ng presensya ni Nanay.


Lola
para sa walang kapantay na pag-aalaga sa mga apo at apo sa tuhod.

sa mga tita/tito o Ate / Kuya
na nagsilbing nanay sa pag-absent nila nanay at tatay..


Kapitana
para sa walang sawang pagbantay sa baranggay...


si Mayora
para sa malinis at maunlad na Syudad na ating titirhan.


Si Doktora
para sa Malusog at walang sawang paggamot, pag-aalaga at paggabay sa bawat may sakit.


si Abogada
para sa pagpapalaya sa Katotohanan sa likod ng mga inaapi.


sila Sister
para sa pagdarasal at pagrorosaryo para sa kapayapaan ng sanlibutan.


sa Mother Earth
salamat sa Hangin, sa tubig, sa lupa at iba pang likas at magagandang tanawin...


at sa lahat ng Propesyonal na nagsisilbing Ina na tagapag-alaga ng bawat isang aspeto ng ating pagkatao, pangangailangan at hilig...


Happy Mothers Day!

Ps. Nagbalik lang ako para sa mahalagang araw na 'to... Balik tulog ulit ako... kitakits

Walang kwentang Post..walang kwentang banat.. basta! walang kwentang walang kwenta!

Nitong mga nakaraang araw, parang nawawalan na din ako ng time sa blogging... Naniniwala kase ako na ang isang bagay na napapabayaan eh,Kung hindi man nawawala ay pinamamahayan ng mga kaluluwang ligaw at mga hindi magagandang Elemento. kaya pauna na to sa pangalawa... kasunod ng mga nawawalang blogerot blagera, Sina Paperdoll... si Yods(boyputo).. at sa lahat ng iba pang blogerong nawawala...kitakits

Parang Kailan lang... nitong Umaga, nagising akong may kasamang pagkawindang----akalain mong Mayo na pala... Parang kasing Bilis ng Laban ni Pacman at Hitman ang pagdaan ng panahon ahhhh... parang hindi ko na namamalayan ang pagdaan ng bawat araw... Pero ganun talaga siguro ang Buhay, Hindi natin kayang pigilan ang bawat pag-usad na ginagawa ng Panahon..
Siguro ang Mahalaga eh, sulitin natin ang bawat araw na inilalagi natin sa mundong ibabaw... walang inaapakang ibang tao at walang sinasaktan na nilalang.

Walang sinasaktan na nilalang?

ahhh.. sana nga... Minsan kase, may mga bagay na hindi naipapaliwanag ng tadhana... Wala kang kamalay-malay ay nakakasakit ka na pala... o minsan naman alam at ramdam na nga natin, maspinipili pa rin nating manatiling tahimik---- naalala ko yung sinabi sa akin ng isang taong malapit sa akin na "kung wala ka rin lang namang sasabihing MAGANDA eh wag ka ng MAGSALITA..." Pero Tama ba yun? o di kaya masmagandang itanung sa isang tao kung nasasaktan mo sya? di ba parang labag yun sa kagandaang asal? kumbaga eh, nilagyan mo lang ng asin ang sariwang sugat?

sabagay, ang nakaraan eh nakaraan at hindi na kailangang balikan lalo na kung ito ay hindi masyadong maganda... pero kung may napulot ka naman na ginintuang aral eh, abah, balikan mo at baka magamit mo sa susunod na laban mo sa Buhay.

Sa mga taong nasaktan ng aking paraan ng pagsusulat... sa paraan ng aking pakikitungo at paraan ng aking pakikipagkapwa tao, humihingi po ako ng pasensya, sorry at Pera kung ok lang... Hindi ko sinasadya ang mga pangyayari at lalong hindi ko sinasadyang maging Pogi (insayd en awt) at lababol..lols Kapaaaal...

**********************************

Habang ginagawa ko ang Post na ito ay wala akong tulog sa nakalipas na 36na oras. Medyo hilo-hilo pa ako... lasing na lasing... bangag na bangag... antok na antok pero kailangan ko itong tapusin kase wala na akong oras sa susunod na mga araw... kailangan ko din kaseng matulog ng konti. Kahit konti lang.

SObrang mahiwaga ang Blogging... may mga bagay na nakatago sa likod ng mga letrang nakasulat. sa mga litratong nasasapubliko at sa mga paniniwalang nakalimbag. May mga bagay na nakakadala ng emosyon at nakakabulag sa mga mapanlinlang na imahinasyon...

Siguro(hindi sigurado), sa mga naisulat ko sa ilang nagdaan kong mga post ,medyo nalalayu sa mga tunay na kalagayan ng aking buhay... in a way na iniingatan ko na ang mga salitang aking inililimbag.. ayaw kong may nag-aalala sa akin at lalong ayaw kong makaapekto ang mga ito sa mga taong nagmamahal sa akin... Base kase sa aking pagsisiyasat... medyo nahuhubaran na ang totoong katauhan ni Kosa. Napag-alaman kong may mga tao na palang tunay na nakakakilala sa akin ang nagbabasa at pumapasada dito sa aking kinakukutaan...nahiya tuloy ako sa aking mga walang kwentang pinaggagawa dito... dating classmates... dating schoolmates... dating kaibigan...kapamilya at Kapusooooo... waaaaaahhhh.. hindi ko inaakalang masisita ako nuong isang linggo.. di ba Lorena Balbaguen?

Hindi ko na alam kung paano ko tatapusin ang aking Post na to... magpapasalamat nalang muna ako sa mga taong napalapit sa akin sa mundong ito. Hindi ko inaasahan na sobrang dami kong matututunan sa mga bagay na inyung ibinabahagi sa katulad kong nagbabasa, pumapasada at sumusubaybay sa teleserye ng inyung mga totoong buhay... Hindi lang pala ako natuto kundi natuwa, tumawa... lumuha... umiyak at nalungkot din...

Nagpapasalamat din ako sa mga blogero't blagera na napalapit na sa akin sa mundong ito... alam nyo na kung sinu kayoooo... mga mahal ko kayung lahat at sana pagbalik ko eh magkakaangkas pa rin tayu sa walang kwentang byaheng baku-baku.

Ise-share ko lang sa inyu ang araw-araw na tanawin dito sa aking kinakukutaan dito sa Hilagang Bahagi ng Vancouver.

ang LionsGate Bridge at ang noo ni Kosa...

ang LionsGateBridge na nag-uugnay sa Vancouver Downtown, North Vancouver at West Vancouver. at Stanley Park ang isa sa Pinakamalaki at pinakaNatural na Park na matatagpuan sa Pusod ng isang Syudad sa Hilagang amerika.

ang British Property! paanan ng Bundok kung saan nakakuta ang mga mayayaman. Tanaw ang liwanag ng kalakhang Vancouver sa Gabi.

ang Bulubundukin ng Burnaby

ang Vancouver...

Pahabol:
bakit ba ganito, natapos ko ang isang Post na to sa Loob ng ilang oras pero Hindi ko na naman alam kung anu ang dapat kong ilagay na Taytol... nakakainis.. lagi nalang akong napapa-isip kung anu ang dapat kong ilagay na Title sa bawat post na ginagawa ko..lol