Blogging : Pagkatapos ng Isang Taon

Nuong magsimula akong magblog, walang pumasok sa isip ko kundi ang magsulat ng walang kakwenta kwenta. yun lang. wala ng iba.

Matapos ang isang taon, parang sobrang haba na ng panahon na inilagi ko sa mundong ito. Nakakaadik. Kapanapanabik. nakakamiss ang bawat saglit.

Nagsusulat ng mga walang kwentang karanasan. Pananaw. kuro-kuro. opinyon atbp. and at the same time, nakikialam at tumutunghay sa buhay ng ibang bloggers.
Para kang sumusubaybay sa teleserye ng totoong buhay ng bawat nilalang na may kanikanyang tema ng kwento. kwento sa ibat ibang bagay. Pag-ibig. Personal na buhay. Iskwela. Trabaho. Pagluluto. Pasyal-pasyal. at marami pang hilig sa buhay na hindi na kailangan pang isa-isahin.

Nakakatuwa.
Nakakalungkot.
Nakakapanabik.
Nakakagulat.
Nakakagulantang.
Nakakalib*g.
Nakakagutom.
Nakakaadik.
Nakakakiliti.
Nakakagigil.
Nakakadiri.
Nakakatawa.
atbp

Marami pang bagay na Nakaka-- ang dulot ng Blogging sa aking Buhay. Bukod sa libangan, pamatay oras, marami din akong natutunan, nalaman, nakilala at naging kaibigan.

sa Loob ng isang taon na pakikisalamuha ko sa ibang mga bloggers, nagpapasalamat ako sa bawat sandali na dumaan kayo sa walang kakwenta kwentang kutang ito. sa mga simpleng paramdam. sa mga sandaling kulitan. sa mga simpleng payo, pananaw at opinyon.

Sobrang marami kase akong inaayos sa mga panahon na ito. Sa trabaho. Sa lablayf;D. Sa responsebilidad sa Pamilya. sa career(meganun). sa mga pinaplano sa hinaharap. sa Pinas vacation sa summer2010! at iba pang mga extracurricular activities na hinihingi ng panahon at pagkakataon.

hindi ko alam kung anu ba ang tinutumbok ko sa post kong ito. pero ang sigurado, nagpapasalamat ako sayo! oo sayo!! oo ikaw nga! salamat sa lahat. alam mo na kung anu yun!