Paasa

Ito yung pagkakataon na minsan naiisip ko ang bawat kahulugan ng mga bagay na ginagawa ko para sa ibang tao. May mga bagay kase akong ginagawa sa mga espesyal na tao sa aking Buhay na ginagawa ko rin sa mga taong ordinaryo lang sa akin. Sabihin na nating ang mga espesyal ay ang mga taong pinagmumulan ng aking kal*b*gan at mga ordinaryo ay ang mga kaibigan at mga simpleng kakilala.

Yung tipong ikinukuha ng pagkain sa isang salu-salu. Binibigyan ng inumin. Tinatanung kung anu pa ang gusto. Sinasabihan na kung kailangan ng tulong eh andito at isang txt lang ako.

At kadalasan, nagkakaroon ng maling interpretasyon ang mga ito. Sa mga simpleng bagay na ito, nagmumula ang ilang mga walang katuturan at walang kwentang Prediksyon.
Yung mga tipong,

"May gusto 'to sa akin".
"Mahal ako nito"
"May pagnanasa 'to sa akin"

awwwww... ganun ba talaga ang ilan? sa isang simpleng pagmamalasakit lang eh mauuwi sa isang maling paniniwala.
Isama mo na rin ang pag-akbay. holding hands. Pagdadala ng kanilang ilang mabibigat na gamit at marami pang iba.
May mga iba nga dyan na naglaplapan at nagjerjer'an na't lahat eh wala lang..taena talaga.

Ito ang maliwanag; Hindi dahil parang concern na corcern na ang isang Tao sayo. sobrang Bait. katxt at kausap mo ng mgadalas eh may gusto na sya sayo. Baka naman mabait at Pogi lang sya o hindi naman kaya ay may plano syang utangan ka.

naalala ko tuloy yung sabi sa akin ni Pareng Bob Ong dati;
Hindi porke't madalas mong kachat, kausap sa telepono katext ng wantusawa eh maygusto sayo at magkakatuluyan kayo. Meron lang talagang taong friendly, sweet, flirt, malandi, pafall at paasa.



Sunshine Update:
Makalipas ang ilang linggo, ongoing pa rin ang bolahan namin ni Sunshine. lols nakakatuwa. Sinabi ko sa sarili ko nuon na hindi na ako magmamahal ng masmatalino sa akin. Pero napag-isip-isip ko, wala na pala akong makikitang masbobo sa akin.. hehe. Pero bakit parang hindi nya ma-gets yung ilang punto ko. Kailangan o ba talagang word by word lahat? haiyst!

Hindi ko alam ang status namin ngayon. MU? friends? close friends? lols Pero sigurado ako na hindi pa kami:( Pero ayus naman ang lahat. email dito. email dun. txt dito, txt dun. getting to know each other more!

Pebrero

Isa ang Pebrero sa pinakaPaborito kong buwan ng Taon.
Oo! Masgusto ko pa nga ang Pebrero kaysa sa buwan ng Disyembre at kung anu pa man na buwan Bukod sa Hulyo... Marami akong magagandang alaala na kaysarap sariwain sa tuwing sasapit ang Pebrero. May mga masasaya.. May mga tagumpay...Yung tipong Pagtawanan dahil sa kabaduyan at kababawan o di kaya eh taas noo mo paring ipagyayabang hanggang ngayon. Meron din namang mga pagkabigo at malulungkot. yung mga pangyayari na Iiyakan mo pa rin hanggang ngayon.. yung tipong maglalalasing ka at maglalaslas ng pulso sa kapaitan ng napagdaanan mo. Hindi rin nawawala ang mga pangyayaring naghihintay ng katapusan o di kaya ay mananatili nalang na patlang at walang magiging katapusan.

Pebrero sa Buhay ni Kosa.



Unang Kilig.
hahaha.. oo naman kinikilig din ako dati. yung tipong kilig kapag patapos na ang pagwiwi. ganun na ganun...

Unang Tibok.
JS namin nun! napakaraming nagbago sa paningin ko. Parang sa isang iglap lang eh nagbago sila ng anyo at naiwan nalang ako bigla sa pagkabata... Dalaga na sila. Napakaganda nilang lahat.. angsarap nilang kausapin at sabihing, "ate, angganda mo, pwede ba tayong magsayaw?"

Unang Pag-ibig.
Unang pagkakataon, binihag nya ang puso ko. Unang pagkakataon na naging makata. pa-cute. papansin. Unang pagkakataon na umibig at inibig. Unang pagkakataon na napasubo sa responsibilidad bilang isang nagbibinata. anggghirap.

Unang Landi.
Ang sagwa ng term. (hindi yung tipong paglandi ng hayuf ha!? Tao ako:D) Pero ganun nga siguro talaga yun. Darating at darating yung panahon na mararamdaman mong panahon na... oras na! lols

Unang Halik.
Ito yung pagkakataon makikipaghalikan kang akala moy may nilalamutak ka lang na isang masabaw na masabaw na pakwan...hehe. di mo maimagine? eh yung parang chinong humihigop ng sabaw (masmaingay masOK)? ganun na ganun! Pero as time goes by, matututo naman kayong magkabit ng silencer.. alam mo yun?!

Unang Sandali.
Taena.. madumi ang iniisip mo! Iba 'to. excited ka masyado. sandali lang yun! yung tipong Lahos ang bawat oras ay parang sandali lang. Yung tipong isang parang kasisimula pa lang ng tugtog at nagsasayaw kayo.. tapos eh, Tapos na pala at kayo nalang ang naiiwawan na nagsasayaw sa madlang sayawan:))

Unang sigaw.
Ito yung sandaling magigising ka sa umaga at mapapasigaw ka alang bigla dahil may tighiyawaaaaaat?! ka na pala sa ilong. noo. pisngi o kung saan pa man na bahagi ng iyung mukha! Yung sandaling iispin mo kung paano mo ito itatago sa madla at lalo na sa iyung sinta.

Unang Iyak. Unang sakit.
Dito nagsimula ang lahat. Pagkatapos ng masasayang oras at sandali. Matapos ang ilang Buwan ng bolahan at lokohan.. Magtatapos din ang lahat. hahaha. Ito yung panahon na tipong kikitlin mo na ang sarili mong buhay dahil wala na daw katuturan.. taena kesong keso talaga! Pero totoo.. marami sa kanila ang dumanas ng ganun! hehe. Oo, SILA lang dahil hindi ako kasali.

Actually, Parang hindi naman yata sa buwan ng Pebrero nangyari ang mga Unang (pangyayaring) ito na nangyari sa buhay ko.. Pero ang sigurado ko lang, Lahat ng mga Unang (pangyayaring) ito sa buhay ko eh nagsimula sa Pebrero... Anggulo noh? Lols. Dito rin ako UNANG natuto kung paano ako didiskarte sa panggastos para sa Unang Date. Unang panononood ng Sine. Unang Pangkain sa labas. Unang panregalo atbp.

Andami talagang sinimulan ng Pebrero sa buhay ko. Kaya naman napakalapit talaga ng Loob ko sa Pebrero.

Come Fellow OFW's, Vote With Us! ( This is a repost)

For decades, we've been lauded as "Bagong Bayani" as a recognition by the same government who has caused our mass exodus into foreign lands.

Let's breathe the title of modern day heroes and accept its appended challenges and responsibilities. Despite our distance and diversity, we take pride in being a part of the Filipino abroad’s global recognition as shapers of the world.

Now, the time has come to unleash the heroes within us as the majestic sun rises in the East and its rays of hope shines upon our nation this coming May 2010 election.

This is a call for our collective voice in the 2010 election. We encourage all Overseas Filipino Workers (OFWs) and their families to actively participate and be part of our country’s historic electoral process.

For several years, we’ve made our presence felt in building our nation. In every single dollar remittance that is being delivered in our family’s doorsteps, we OFWs have helped in sustaining the Philippines’ economic growth.

Our experiences in and out the country have led us to become seasoned professionals who are now politically mature to discern what’s best for our home country. Now is the moment to make a difference. We are part of the 12 million Filipinos dispersed across the world and we can definitely make a difference.

We will solidify our stand to choose the right leaders fo

r our country. We will influence our family and loved ones back home, the recipient of our hardships and struggles abroad, to act too. We will guide them in making their choices this coming May 2010 because we believe that their actions will not only shape our country’s future but the future of the generations to come.

Our nation has suffered from the action (and inaction) of irresponsible and corrupt government officials but we must remain steadfast in our hope and desire of having a better country. Our nation is already battered and divided. This coming election, its fate resides in US.

If there is a time to live as modern day heroes, to make a difference as global Filipinos, to embark on something worth doing, IT IS NOW!

Let us empower ourselves as OFWs. With one voice and one heart, let's vote and get counted! Only responsible voters can bring responsible leaders in office on May 2010. Let the new leaders of our land rise from the votes of OFWs.